Αιτίες της ψωρίασης, τύποι και μέθοδοι θεραπείας

Την τελευταία δεκαετία, οι γιατροί έχουν σημειώσει μια απότομη αύξηση της συχνότητας της ψωρίασης. Η ασθένεια σχετίζεται με εσωτερική φλεγμονή, είναι μια χρόνια διαδικασία και δεν παρέχει πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία και η πρόληψη των επιπλοκών περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, δίαιτα και χρήση λαϊκών θεραπειών σε φυσική βάση.

Φύση και ιστορία της ψωρίασης

Οι πρώτες αναφορές για τα συμπτώματα μιας δερματικής νόσου βρέθηκαν στα χρονικά των θεραπευτών της Αρχαίας Αιγύπτου και της Ινδίας. Περιγράφηκε λεπτομερώς από τον Ιπποκράτη, ο οποίος έδωσε το όνομα «ψώρα» σε κόκκινες πλάκες και βλατίδες στο σώμα. Στο Μεσαίωνα, θεωρούνταν από καιρό ως ένα είδος επικίνδυνης λέπρας, έτσι οι ασθενείς έκρυβαν τη φλεγμονή για να αποφύγουν την αναγκαστική θεραπεία.

Η ψωρίαση αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως ξεχωριστή ασθένεια από τον Γερμανό δερματολόγο και επιστήμονα Ferdinant von Hebr το 1841. Διεξήγαγε μια εκτενή μελέτη με επιθηλιακή δειγματοληψία και περιέγραψε λεπτομερώς όλα τα στάδια και τους τύπους της φλεγμονώδους διαδικασίας. Ο οπαδός του Jean Louis Alibert συνέδεσε την ασθένεια με μια συγκεκριμένη μορφή αρθρίτιδας.

Η λεπτομερής μελέτη της ψωρίασης ξεκίνησε τον 20ο αιώνα. Με τη βοήθεια καλύτερου εξοπλισμού και οπτικών, οι γιατροί έμαθαν ότι κατά τη διάρκεια της ασθένειας, οι διαδικασίες αναγέννησης και απολέπισης του δέρματος επιταχύνονται κατά 8-10 φορές. Διαχώρισαν την παθολογία από τη δερματίτιδα και απέδειξαν την αυτοάνοση φύση της.

Τα τελευταία χρόνια, κατέστη δυνατό να εντοπιστούν οι κύριοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ψωρίασης. Αλλά οι γιατροί συνεχίζουν να αναζητούν τα αίτια της νόσου. εξετάζεται η επίδραση της ανοσίας και της κληρονομικότητας. Μέχρι σήμερα, εκατοντάδες φάρμακα έχουν αναπτυχθεί για θεραπεία, αλλά ούτε μία μέθοδος δεν απαλλάσσει τον ασθενή από το πρόβλημα για πάντα.

Οι κύριες αιτίες της ψωρίασης

Σε ένα υγιές άτομο, η διαδικασία ανανέωσης του ανώτερου στρώματος του χορίου διαρκεί 21-30 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το κύτταρο σχηματίζεται, μεγαλώνει, εκτελεί βασικές λειτουργίες και πεθαίνει, αφήνοντας χώρο για ένα νέο. Υπό την επίδραση αρνητικών παραγόντων στην ψωρίαση, η διαδικασία επιταχύνεται αρκετές φορές, διαρκώντας όχι περισσότερο από 5-6 ημέρες.

Οι περισσότεροι δερματολόγοι πιστεύουν ότι η κύρια αιτία της νόσου είναι οι αυτοάνοσες διαταραχές. Για άγνωστους λόγους, το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να επιτίθεται στα δικά του κύτταρα του δέρματος, γεγονός που προκαλεί μια φλεγμονώδη διαδικασία. Δεν έχουν χρόνο να ωριμάσουν και σκίζονται από τα βαθύτερα στρώματα, σχηματίζοντας πλάκες που προκαλούν φαγούρα.

Μεταξύ των κύριων αιτιών και παραγόντων που προκαλούν την ανάπτυξη της νόσου:

• μείωση της ανοσίας?
• συχνά κρυολογήματα, ARVI ή γρίπη.
• ορμονική ανισορροπία?
• παθολογίες του θυρεοειδούς αδένα.
• συνεχής υποθερμία?
• εργασία με χημικά?
• ψυχολογικά προβλήματα, στρες, διαταραχές.
• χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ.

Οι πρόσφατες επιστημονικές εξελίξεις προτείνουν αρκετές υποθέσεις που σχετίζονται με τα αίτια της νόσου. Βασίζονται σε παρατηρήσεις διαφορετικών ομάδων ασθενών:

• κρυφές αλλεργίες σε τρόφιμα, φάρμακα ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.
• λοιμώξεις και φλεγμονώδεις εστίες στα εσωτερικά όργανα.
• διαταραχή των μεταβολικών διεργασιών που επηρεάζουν την αναγέννηση των ιστών.
• παρουσία παρασίτων?
• ψυχοσωματικά.

Η ψωρίαση είναι συχνά κληρονομική. Εάν και οι δύο γονείς έχουν το γονίδιο, ο κίνδυνος να αντιμετωπίσετε παθολογία αυξάνεται στο 50%. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πρώτες εκδηλώσεις της νόσου παρατηρούνται κατά την εφηβεία και τον τελικό σχηματισμό του σώματος - από 15 έως 20 χρόνια.

Πολλοί ασθενείς καταφέρνουν να αποφύγουν τις οδυνηρές εκδηλώσεις με τη βοήθεια της διατροφής και του υγιεινού τρόπου ζωής. Αλλά οι γιατροί εντοπίζουν αρκετούς παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν έξαρση και συχνές υποτροπές:

• κάπνισμα?
• μολυσματικές ασθένειες του δέρματος?
• παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων.
• επιπλοκές μετά τον εμβολιασμό.
• βυρσοδέψω;
• στρεσογόνες καταστάσεις.

Η εμφάνιση ψωρίασης στις περισσότερες περιπτώσεις είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων. Επιδεινώνεται μετά από βρογχίτιδα ή αμυγδαλίτιδα, για τη θεραπεία των οποίων χρησιμοποιήθηκαν αντιβιοτικά. Συνδέεται πάντα με πτώση του ανοσοποιητικού και αποδυνάμωση του οργανισμού.

Επικίνδυνες επιπλοκές της ψωρίασης

Ο κνησμός, το κάψιμο και οι πλάκες στο δέρμα δεν είναι οι μόνες εκδηλώσεις. Η φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί να επηρεάσει εσωτερικά όργανα και συστήματα και να μεταβεί στις αρθρώσεις. Το επίπεδο των τοξινών στο αίμα αυξάνεται συνεχώς, διαταράσσοντας τις μεταβολικές διεργασίες.

Το κύριο πρόβλημα με την προχωρημένη ψωρίαση είναι η ανάπτυξη αρθρίτιδας. Διαγιγνώσκεται στο 15–20% των ασθενών σε διαφορετικά στάδια και εμφανίζεται με συχνές υποτροπές και επώδυνη φλεγμονή των αρθρώσεων. Τις περισσότερες φορές, η διαδικασία περιλαμβάνει τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών, τους αστραγάλους, τα γόνατα και τις αρθρώσεις του ισχίου.

Άλλες επιπλοκές της ψωρίασης περιλαμβάνουν:

• ερυθροδερμία με εκτεταμένες περιοχές δερματικών βλαβών.
• μειωμένη οπτική οξύτητα.
• επέκταση των κοιλιών της καρδιάς.
• Νεφρικές παθήσεις?
• χρόνια εντερική διαταραχή.

Με την ψωρίαση, ο κίνδυνος σοβαρής κατάθλιψης και ψυχικών παθολογιών αυξάνεται κατά 2-3 φορές. Η ασθένεια δεν μεταδίδεται και δεν είναι μεταδοτική, αλλά τα άτομα με δερματικό ελάττωμα συχνά αποφεύγουν τις προσωπικές σχέσεις και ντρέπονται για το σώμα τους. Αρνούνται σκόπιμα την οικεία ζωή και την επίσκεψη σε ενδιαφέροντα μέρη. Μια προκατειλημμένη στάση απέναντι στο πρόβλημα μειώνει τον κύκλο των φίλων στο ελάχιστο.

Κύρια συμπτώματα και σημεία ψωρίασης

Ένας έμπειρος δερματολόγος μπορεί εύκολα να διακρίνει τις εκδηλώσεις της νόσου από άλλες δερματίτιδα. Εμφανίζονται αρκετές κηλίδες στο σώμα, περισσότερο σαν εξάνθημα. Αυξάνονται γρήγορα σε διάμετρο, φτάνοντας τα 7-8 cm και αρχίζουν να ξεφλουδίζονται. Εάν η ψωρίαση δεν αντιμετωπιστεί, οι φλεγμονώδεις περιοχές καλύπτουν έως και το 50-60% του σώματος.

Τα ακόλουθα σημάδια βοηθούν στη διάκριση των πλακών ψωρίασης από λειχήνες ή αλλεργίες:

• Έχουν καθαρές άκρες, είναι ελαφρώς παχύρρευστες και ανυψώνονται πάνω από το δέρμα, προκαλώντας ελαφρύ πρήξιμο και ερυθρότητα. Τα λέπια είναι ανοιχτά, σχεδόν ασημί χρώματος.
• Τα απολεπισμένα σωματίδια αποξέονται εύκολα από την επιφάνεια, αφήνοντας την επιφάνεια σαν να είναι καλυμμένη με κερί.
• Μετά την αφαίρεση των φλεγμονωδών φολίδων, γίνεται αντιληπτό ένα λεπτό κόκκινο φιλμ νέων κυττάρων, το οποίο λάμπει στο φως.
• Όταν προσπαθείτε να ξεκολλήσετε το φιλμ, εμφανίζονται σταγονίδια αίματος (φαινόμενο Auspitz).

Αυτά είναι τα κύρια σημάδια της ψωρίασης που βοηθούν στην αυτοδιάγνωση. Οι πρώτες εκδηλώσεις παρατηρούνται στο σημείο τριβής με ρούχα, μετά από εκδορές ή θερμικά εγκαύματα, που μοιάζουν με μη επουλωτικά τραύματα. Αλλά υπάρχουν πολλές επιλογές για την τοποθέτηση βλατίδων στο σώμα του ασθενούς:

• Στην αγκαλιά μου. Οι μικρές βλάβες μπορούν να εντοπιστούν στα δάχτυλα και να καλύπτουν τους αγκώνες με κρούστες. Σε σπάνιες περιπτώσεις ή σε προχωρημένες μορφές, η διαδικασία επηρεάζει το αντιβράχιο.
• Στο κεφάλι. Η κοινή μορφή διαγιγνώσκεται όταν εμφανίζονται σωματίδια και κρούστες στο τριχωτό της κεφαλής. Η φλεγμονή ξεκινά στο πίσω μέρος του κεφαλιού, σταδιακά κινείται πίσω από τα αυτιά, συνοδευόμενη από αίσθημα καύσου και άφθονη πιτυρίδα, που μοιάζει με στέμμα.
• Στο σώμα. Με σχήμα σταγόνας, μικρές πλάκες καλύπτουν άφθονα την κοιλιά, τους μηρούς και την πλάτη. Το πρόβλημα εμφανίζεται συχνά μετά τη θεραπεία λοιμώξεων με αντιβιοτικά.
• Στις παλάμες και τα πέλματα. Η παλαμοπελματιαία ψωρίαση ξεκινά με μερικές μικρές πλάκες αλλά γρήγορα εξελίσσεται σε μεγάλες περιοχές που καλύπτονται με υπόλευκο δέρμα. Μερικές φορές οι κρούστες με φαγούρα εμφανίζονται μόνο μεταξύ των δακτύλων.
• Στο πρόσωπο. Μια σπάνια μορφή εντοπισμένη στο λεπτό δέρμα των βλεφάρων, γύρω από τα χείλη με εξανθήματα στα μάγουλα.

Πρόσφατα, ο αριθμός των παιδιών των οποίων η ψωρίαση εμφανίζεται πολύ πριν την εφηβεία έχει αυξηθεί. Στα μωρά, οι πρώτες βλατίδες κρύβονται στις πτυχές του δέρματος στη βουβωνική χώρα, τις μασχάλες και το λαιμό. Κνησμούν, προκαλώντας δυσφορία και απώλεια όρεξης. Οι γονείς συχνά τα μπερδεύουν ως εκδήλωση ατοπικής δερματίτιδας.

Τύποι και μορφές της νόσου

Η ψωρίαση ταξινομείται χωριστά ανάλογα με τα σημεία και τις χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της. Ο διαχωρισμός ανά μορφή βοηθά στον σωστό εντοπισμό της κύριας αιτίας της νόσου και στην επιλογή μιας μεθόδου θεραπείας:

• Απλό, σαν πλάκα ή χυδαίο. Η κλασική εκδοχή εμφανίζεται στο δέρμα με μεγάλο αριθμό πλακών. Καλύπτονται με ασημένια λέπια, είναι πολύ ξεφλουδισμένα, προκαλούν φαγούρα και μπορεί να αιμορραγούν όταν γρατσουνιστούν. Συχνά συγχωνεύονται σε ένα μεγάλο σχηματισμό στην πλάτη, στην κοιλιά ή στα πόδια. Χαρακτηρίζεται από τακτικές υποτροπές και αρθρικές επιπλοκές.
• Διακεκομμένο ή σε σχήμα δακρύου. Υπάρχουν πολλές μικρές κουκκίδες με διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 1,5 cm που προεξέχουν στο σώμα. Μοιάζουν με εξάνθημα και σπάνια εντοπίζονται στο πρόσωπο και στα χέρια. Όταν τρίβονται με ραφές, τα ρούχα συχνά ξεφλουδίζουν, αφήνοντας ανοιχτό, φλεγμονώδες δέρμα που μολύνεται με δευτερογενή μόλυνση.
• Φλυκταινώδης. Μια σύνθετη μορφή, στην οποία επηρεάζεται έως και 30-50% του σώματος. Μια έξαρση συνοδεύεται από μεγεθυνμένους λεμφαδένες, υψηλό πυρετό, έξαρση εσωτερικών παθήσεων και απαιτεί ιατρική φροντίδα σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Διακρίνεται σε εντοπισμένο και γενικευμένο τύπο Tsumbusha.
• Εξιδρωματικό. Μια από τις πιο σοβαρές μορφές. Εμφανίζεται σε ασθενείς με ενδοκρινικές παθολογίες και αναπτύσσεται στο πλαίσιο του διαβήτη. Εκτός από το ξεφλούδισμα, οι πλάκες εκκρίνουν μεγάλες ποσότητες φλεγμονώδους υγρού. Γίνονται κορεσμένα με εξίδρωμα, μετατρέπονται σε μια πυκνή κρούστα, προκαλώντας έντονο πόνο σε ένα άτομο όταν αγγίζονται ή υποβάλλονται σε θεραπεία.
• Παραψωρίαση ή νόσος του Broca. Έχει παρόμοια συμπτώματα, αλλά οι πλάκες θυμίζουν περισσότερο κηλίδες εκζέματος, δεν έχουν αποτέλεσμα μεμβράνης ή κηρώδη λάμψη και δεν εκπέμπουν κόκκινες σταγόνες μετά την αφαίρεση. Μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό, αδυναμία και επιδείνωση της υγείας.
• Αντίστροφη ή αντίστροφη. Μια σπάνια μορφή διαγιγνώσκεται στο 1% των ανθρώπων. Μία από τις εκδηλώσεις θεωρείται η σκούρα μελάγχρωση στις μασχάλες και στις βουβωνικές πτυχές, που στο αρχικό στάδιο δεν προκαλούν έντονο ξεφλούδισμα.

Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η σμηγματορροϊκή ψωρίαση μπορεί να ενταχθεί στα παραπάνω. Αυτή η μορφή διαγιγνώσκεται όταν εμφανίζονται κηλίδες με φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής. Αναπτύσσεται γρήγορα και εξαπλώνεται στο μέτωπο, επηρεάζοντας το πρόσωπο. Οι ασθενείς το μπερδεύουν με τη συνηθισμένη σμηγματόρροια, χρησιμοποιώντας ένα ειδικό σαμπουάν. Αλλά κατά την οπτική επιθεώρηση, δεν υπάρχει λιπαρή γυαλάδα και άφθονες σμηγματογόνες εκκρίσεις, το δέρμα είναι ξηρό, τα λέπια λάμπουν στο φως.

Ξεχωριστά, οι γιατροί διακρίνουν την ψωρίαση των νυχιών ή την ονυχοδυστροφία. Μοιάζει με τη χυδαία μορφή και εμφανίζεται με συχνές υποτροπές. Εμφανίζεται στο 90% των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα. Εμφανίζεται μόνο στο 7% των παιδιών, αλλά είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αποκόλληση της πλάκας, εμφάνιση λευκών κηλίδων, βαθουλώματα και σοβαρή αποκόλληση.

Στάδια ψωρίασης

Στην κλινική πράξη, υπάρχουν διάφορα στάδια της νόσου. Διαφέρουν ως προς τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, τις εκδηλώσεις και τη φύση της πορείας. Ξεχωριστά, πολλοί ειδικοί περιγράφουν την αρχική, η οποία σε πολλούς ασθενείς εμφανίζεται με κρυφή φλεγμονή, που μοιάζει με συνηθισμένη δερματίτιδα ή λειχήνα.

Στο αρχικό ή πρώιμο στάδιο, το εξάνθημα είναι σχεδόν αόρατο. Μερικές φορές υπάρχει ελαφρύ ξεφλούδισμα στους αγκώνες ή τα πόδια, που δεν προκαλεί ενόχληση. Η αίσθηση καψίματος μειώνεται μετά την εφαρμογή μιας ενυδατικής κρέμας ή λοσιόν. Οι κηλίδες έχουν μικρή διάμετρο και δεν προκαλούν ανησυχία.

Κατά τη διάγνωση, χρησιμοποιείται η ακόλουθη ταξινόμηση σταδίων ψωρίασης:

1. Οξεία ή προοδευτική. Οι κηλίδες αυξάνονται αισθητά σε μέγεθος και καλύπτονται με ξηρά σωματίδια της επιδερμίδας. Ο ασθενής ανησυχεί για έντονο κνησμό, κάψιμο, ερεθισμό και πρήξιμο του δέρματος στο σημείο του εξανθήματος. Ένα κόκκινο περίγραμμα εμφανίζεται γύρω από τις πλάκες.
2. Σταθερό στάδιο. Νέοι σχηματισμοί δεν εμφανίζονται, αλλά η ασθένεια εξελίσσεται, επηρεάζοντας αρνητικά τις αρθρώσεις και τα εσωτερικά όργανα. Οι δυσάρεστες αισθήσεις εντείνονται, οι πλάκες συγχωνεύονται σε μεγάλες κηλίδες στο σώμα, που εμφανίζονται στο κεφάλι, τα νύχια και τα πέλματα. Το δέρμα δείχνει φλεγμονώδες, το ξεφλούδισμα και ο κυτταρικός θάνατος δεν σταματά.
3. Παλινδρόμηση ή επίλυση. Τα συμπτώματα της ψωρίασης σταδιακά μειώνονται και εξαφανίζονται. Οι κόκκινες κηλίδες υποχωρούν, αφήνοντας λευκές περιοχές στο δέρμα. Ο ασθενής επιστρέφει στον συνήθη τρόπο ζωής του.

Ο διαχωρισμός σε στάδια είναι απαραίτητος για την επιλογή μιας μεθόδου θεραπείας. Τα πιο αποτελεσματικά και ισχυρά φάρμακα χρησιμοποιούνται σε σταθερή μορφή, όταν υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος βλάβης στα εσωτερικά όργανα, τα συστήματα και τις αρθρώσεις. Ως εκ τούτου, το καθήκον των γιατρών είναι να ανακουφίσουν γρήγορα την έξαρση και να επιτύχουν την πλήρη εξάλειψη των συμπτωμάτων. Η ασθένεια δεν μπορεί να θεραπευτεί, επομένως είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε για μακροπρόθεσμη υποχώρηση.

Μέθοδοι θεραπείας της ψωρίασης

Οι γιατροί συνιστούν να ξεκινήσετε τη θεραπεία με τα πρώτα σημάδια έξαρσης και να μην προχωρήσετε τη νόσο σε επιπλοκές. Στο αρχικό στάδιο, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μη ορμονικούς παράγοντες, να συμπληρώσετε το μάθημα με ειδική δίαιτα και λαϊκές συνταγές. Είναι σημαντικό να αποκλειστούν παράγοντες που προκάλεσαν νέο γύρο ψωρίασης: άγχος, κάπνισμα, υπερβολική εργασία, έλλειψη ύπνου.

Η θεραπεία της ψωρίασης είναι ένα δύσκολο έργο σε οποιοδήποτε στάδιο. Συχνά, ο ασθενής, μαζί με τον γιατρό, πρέπει να περάσει από πολλές αλοιφές, κρέμες και σκευάσματα σε αναζήτηση αποτελεσματικής θεραπείας. Δεν αρκεί να εξαλειφθούν γρήγορα οι εξωτερικές εκδηλώσεις της νόσου: είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν εσωτερικές φλεγμονές, βλάβες στις αρθρώσεις και να αποφευχθεί η ανάπτυξη αρθρίτιδας.

Φαρμακοθεραπεία

Η θεραπεία οποιασδήποτε μορφής ψωρίασης ξεκινά με τη χρήση εξωτερικών θεραπειών. Έχουν διαφορετικά ενεργά συστατικά, διαφέρουν στη σύνθεση και στην αρχή της επίδρασής τους στην επιδερμίδα.

Τα σκευάσματα περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα και έλαια που ανακουφίζουν από την ενόχληση και βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος στα τριχοειδή αγγεία. Ο ψευδάργυρος και το φαινολικό οξύ προστατεύουν επιπλέον από τα βακτήρια, αποτρέπουν δευτερογενείς λοιμώξεις και ξηρές υγρές περιοχές.

Εάν οι βλάβες είναι σοβαρές και οι κηλίδες μεγαλώνουν, οι γιατροί συνταγογραφούν ορμονικές αλοιφές. Τα φάρμακα για τοπική θεραπεία επιλέγονται μεμονωμένα μετά από εξέταση, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του ασθενούς, τα χαρακτηριστικά υγείας και τις πιθανές αντενδείξεις.

Οι αλοιφές και οι κρέμες περιέχουν συνθετικές ορμόνες που δρουν στους υποδοχείς του δέρματος και επιβραδύνουν την εξασθενημένη διαδικασία αναγέννησης. Η φλεγμονή μειώνεται σταδιακά, τα κύτταρα παράγονται πιο αργά και οι περιοχές που καλύπτονται με φιλμ επουλώνονται. Τα φάρμακα μπορεί να περιέχουν γλυκοκορτικοστεροειδή. Αλλά έχουν μια σειρά από σοβαρά μειονεκτήματα:

• Πολλά ορμονικά φάρμακα αντενδείκνυνται για τη θεραπεία παιδιών κάτω των 2 ετών, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας.
• Είναι απαραίτητο να τηρείτε αυστηρά τη δοσολογία και να ακολουθείτε τις οδηγίες.
• Διακρίνονται από υψηλή τιμή.

Η χρήση ορμονικών αλοιφών επιτρέπεται μόνο υπό την επίβλεψη ιατρού. Τα ενεργά συστατικά μπορούν να διεισδύσουν στο αίμα, να επηρεάσουν τον φλοιό των επινεφριδίων και να καταστέλλουν την παραγωγή κορτιζόλης. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας ή παρατεταμένης χρήσης φαρμάκων, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά με ημερήσια μείωση της δόσης.

Κατά τη διάρκεια των εποχιακών παροξύνσεων της ψωρίασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για την ενίσχυση της ανοσίας και συμπλέγματα βιταμινών. Διεγείρουν τον οργανισμό εκ των έσω, εξαλείφουν τη δυσβακτηρίωση και την έλλειψη βιταμινών και επιταχύνουν την επούλωση του δέρματος. Το κύριο καθήκον τέτοιων συνθέσεων είναι:

• αφαίρεση τοξινών?
• υποστήριξη ιστού αρθρώσεων?
• βελτίωση της ευημερίας?
• επιτάχυνση του μεταβολισμού?
• καθαρισμός του ήπατος.

Για την ψωρίαση, συνιστώνται θεραπείες που ενισχύουν το αποτέλεσμα της δίαιτας, ενεργοποιώντας τον καθαρισμό των ιστών, των εντέρων και υποστηρίζοντας την άμυνα του ανοσοποιητικού. Ανάλογα με τη μορφή της νόσου, χρησιμοποιούνται σε προοδευτικό στάδιο ή για την πρόληψη της υποτροπής με τη μορφή μιας πορείας ενέσεων ή δισκίων. 

Η ψωρίαση εμφανίζεται συχνά σε στρεσογόνες καταστάσεις. Για την εξάλειψη του προκλητικού παράγοντα, οι γιατροί επιλέγουν ανοσοκατασταλτικά. Ομαλοποιούν τον ύπνο, μειώνουν την ευερεθιστότητα και το άγχος, σταματώντας τη φλεγμονώδη διαδικασία.

Τα ανοσοκατασταλτικά ανακουφίζουν από την ένταση και καταπραΰνουν τους υποδοχείς του ερεθισμένου δέρματος. Ανακουφίζουν από το κάψιμο και τον κνησμό και επιπλέον έχουν αντιρευματική δράση. Δεσμεύουν και αφαιρούν ουσίες που επηρεάζουν τις αρθρώσεις, μειώνοντας τον πόνο και τη σοβαρότητα των αισθήσεων κατά την έξαρση. Δεν χρησιμοποιούνται στο σπίτι και απαιτούν αυστηρή δοσολογία.

Στη θεραπεία της ψωρίασης, τα ροφητικά ξεχωρίζουν μεταξύ των παραδοσιακών θεραπειών. Πρόκειται για ειδικά φάρμακα που απορροφούν τοξίνες και προϊόντα διάσπασης, τα οποία, κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στο αίμα και τα έντερα. Αυτό μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ψωριασικής αρθρίτιδας, πεπτικών διαταραχών και επιταχύνει τον καθαρισμό των δερματικών πλακών.

Το πλεονέκτημα των ροφητών είναι ότι είναι ασφαλή για τον οργανισμό, επομένως μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην ιατρική θεραπεία ασθενειών στα παιδιά. Χρησιμοποιούνται για την απόσυρση βιολογικών παραγόντων και ορμονικών κρεμών και μειώνουν τη συγκέντρωση των συνθετικών ορμονών στο αίμα.

Κινεζικές θεραπείες για την ψωρίαση

Τα κινεζικά παρασκευάσματα με βάση τα βότανα έχουν αποδειχθεί καλά στη σύνθετη θεραπεία κατά τη διάρκεια της φλεγμονής. Οι γιατροί συμβουλεύουν τη χρήση τους μετά από μια σειρά ορμονικών αλοιφών για αποτοξίνωση και επούλωση. Η υψηλότερη ποιότητα σύμφωνα με τις κριτικές ασθενών:

• Λοσιόν που περιέχει φθορικό, φαινολικό, οξικό οξύ, βορνεόλη και εκχυλίσματα βοτάνων.
• Μια κινέζικη αλοιφή που, χωρίς ορμόνες, διεισδύει γρήγορα στο δέρμα, διαποτίζοντάς το με εκχυλίσματα μαύρου αγκάθου, λειχήνων, ραβέντι και μανιταριού φουλίνης.
• Ένας ορμονικός παράγοντας που συνταγογραφείται στην οξεία περίοδο για τη μείωση της φλεγμονής, το ξεφλούδισμα και τον κνησμό. Περιέχει γλυκοκορτικοστεροειδή, βαζελίνη, στεαρίνη, λάδι μινθόλης. Επιτρέπεται για περιποίηση δέρματος προσώπου.
• Φθηνή αλοιφή με βάση φυσικές πρώτες ύλες. Αποτελείται από εκχυλίσματα μέντας, εχινάκειας, τριφυλλιού με την προσθήκη δηλητηρίου σκορπιού.
• Ένα δημοφιλές φάρμακο για τη θεραπεία της χυδαίας ψωρίασης. Εξαλείφει τον κνησμό λόγω της περιεκτικότητας σε κουρκουμά, λάδι σανταλόξυλου, neem, tulsi.
• Το σαπούνι θείου που περιέχει εκχύλισμα αλόης, ελαιόλαδο και φοινικέλαιο ενυδατώνει, αποκαθιστά την ισορροπία των λιπιδίων και επουλώνει τις πληγές.
• Μια αλοιφή που περιέχει εκχυλίσματα Sophora, πουρνάρι, φελλό, φλοιό μουριάς και ένα αντισηπτικό. Χρησιμοποιείται για έξαρση 2 φορές την ημέρα.
• Μια ασφαλής κρέμα από την Κίνα, εμπλουτισμένη με χυμό Sophora japonica και ρίζα τέφρας, ανακουφίζει από την ξηρότητα, το ξεφλούδισμα και τον κνησμό. Μπορεί να εφαρμοστεί στο πρόσωπο και στο τριχωτό της κεφαλής.

Πριν από μια πορεία θεραπείας με φάρμακα από την Κίνα, πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε ένα τεστ αλλεργίας: ορισμένα φυτικά συστατικά σε υψηλές συγκεντρώσεις προκαλούν ερεθισμό, επιδείνωση και αυξάνουν την ενόχληση.

Παραδοσιακές μέθοδοι

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τη θεραπεία της ψωρίασης. Αφού επιλυθεί η οξεία διαδικασία, η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με λαϊκές θεραπείες. Σε περίπτωση έξαρσης, χρησιμοποιούνται συχνά συνταγές με ιατρικό στερεό λάδι:

• Αναμείξτε υγρό μέλι και λίπος σε ίσες αναλογίες, προσθέστε αλεσμένο φλοιό δρυός και ένα ωμό αυγό. Το προκύπτον μείγμα εφαρμόζεται στο σώμα 2 φορές την ημέρα.
• Σε ένα καθαρό μπολ ανακατεύουμε 2 κουταλιές λαδόκολλα και βρεφική κρέμα, προσθέτουμε λίγο λάδι ιπποφαούς. Αντιμετωπίστε τις φλεγμονώδεις περιοχές με το προϊόν το πρωί και το βράδυ.

Για τη θεραπεία της ψωρίασης, μπορείτε να κάνετε λουτρά με την προσθήκη χρήσιμων συστατικών: διττανθρακικό νάτριο, θαλασσινό αλάτι, αφέψημα βρώμης, νέφτι. Το τελευταίο συστατικό, με βάση τη ρητίνη πεύκου, ανακουφίζει από τη φλεγμονή, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, καταπραΰνει και τονώνει το δέρμα. Η βελτίωση απαιτεί έως και 15 διαδικασίες με διάλειμμα 1-2 ημερών.

Εναλλακτικές Μέθοδοι

Εκτός από τα φάρμακα, στον ασθενή μπορεί να προσφερθεί ελαφριά θεραπεία ή φωτοχημειοθεραπεία PUVA. Στο 90-95% των περιπτώσεων, είναι δυνατό να βελτιωθεί σημαντικά η κατάσταση του δέρματος και να σταματήσει η διαδικασία. Η θεραπεία χρησιμοποιείται για τις ακόλουθες μορφές:

• εξιδρωματικό?
• χυδαίος;
• παλαμοπελματιαία.

Η χρήση του PUVA είναι αποτελεσματική για τις βλάβες του τριχωτού της κεφαλής. Η ακτινοβόληση με κύματα φωτός πραγματοποιείται σε μια πορεία 5-6 διαδικασιών σε χαμηλή συχνότητα, η οποία είναι ασφαλής για τον οργανισμό. Μεταξύ των εναλλακτικών μεθόδων που έχουν αποδειχθεί για την ψωρίαση:

• επιλεκτική φωτοθεραπεία?
• στενό κύμα?
• λασποθεραπεία?
• πλασμαφαίρεση.

Για τη μείωση των φλεγμονωδών περιοχών, συνιστάται η λάσπη, η οποία εφαρμόζεται με τη μορφή εφαρμογών ή λαμβάνεται σε λουτρά. Οι πιο αποτελεσματικές ενώσεις εξορύσσονται στις ακτές της Νεκράς Θάλασσας και στα θέρετρα του Kuyalnik. Περιέχουν μέταλλα που καταπραΰνουν και αποκαθιστούν το δέρμα.

Πρόληψη της ψωρίασης

Ένας σημαντικός τρόπος πρόληψης της έξαρσης και της υποτροπής της νόσου είναι η σωστή διατροφή. Η δίαιτα Pegano, που αναπτύχθηκε ειδικά από γιατρό, βοηθά στη μείωση του επιπέδου των αλλεργιογόνων, εξαλείφει τη μέθη και προλαμβάνει τη δυσβακτηρίωση. Οι βασικές αρχές του:

• Έως και 70–80% του μενού πρέπει να αποτελείται από τροφές που σχηματίζουν αλκάλια (φρούτα και λαχανικά).
• Μόνο το 20-30% της διατροφής μπορεί να αποτελείται από τροφές που αυξάνουν την οξύτητα (κρέας, δημητριακά, ψάρια, πλήρες γάλα).
• Τα λιπαρά και υδατάνθρακες τροφές, ο καφές, τα γλυκά ανθρακούχα ποτά και το αλκοόλ αποκλείονται εντελώς.
• Όλα τα πιάτα πρέπει να είναι στον ατμό, βραστά ή ψημένα χωρίς λάδι.
• Πάρτε τα γεύματα σε μικρές μερίδες για να μην υπερφορτώνετε τα έντερα.

Για την πρόληψη της ψωρίασης, είναι σημαντικό να σταματήσετε το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Είναι απαραίτητο να παρακολουθείτε τον καθημερινό καθαρισμό του εντέρου, να πίνετε περισσότερο καθαρό νερό χωρίς αέρια και πρόσθετα.

Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις σχετικά με την ψωρίαση

Μπορείτε να πάθετε ψωρίαση;

Αυτή είναι η πρώτη παρανόηση που επηρεάζει αρνητικά την επικοινωνία με τους ασθενείς. Στην πραγματικότητα, η ασθένεια σχετίζεται μόνο με τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και δεν έχει ιούς που μεταδίδονται μέσω της επαφής. Μπορείτε να χειριστείτε με ασφάλεια το δέρμα του ασθενούς, να φορέσετε τα ρούχα ή τα παπούτσια του.

Είναι δυνατόν να κολυμπήσετε κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης;

Οι γιατροί συστήνουν καθημερινά μπάνια ή ζεστά ντους, που ανακουφίζουν από την ταλαιπωρία και το κάψιμο και μειώνουν το ξεφλούδισμα. Η διαδικασία μπορεί να συμπληρωθεί με μπάνιο σε διάλυμα θαλασσινού αλατιού, αμύλου ή επεξεργασία των πλακών με εφαρμογές λάσπης.

Είναι δυνατή η πλήρης θεραπεία της ψωρίασης;

Μέχρι σήμερα, δεν έχουν βρεθεί μέθοδοι θεραπείας για την ψωρίαση που να μπορούν να απαλλάξουν πλήρως τον ασθενή από το πρόβλημα. Πρόκειται για μια χρόνια και ανίατη νόσο που εμφανίζεται με συχνές υποτροπές και απαιτεί συνεχή πρόληψη. Με σωστή διατροφή, δίαιτα και υγιεινό τρόπο ζωής, είναι δυνατό μόνο να μειωθεί ο αριθμός των παροξύνσεων και να μειωθεί η σοβαρότητα της πορείας.

Τα αίτια και τα χαρακτηριστικά της ψωρίασης μελετώνται ενεργά από γιατρούς σε διάφορες χώρες. Έχουν αναπτυχθεί πολλές μέθοδοι θεραπείας που δίνουν καλά αποτελέσματα, αλλά δεν εγγυώνται πλήρη ανάρρωση. Σε περίπτωση έξαρσης, είναι απαραίτητο να συνδυαστεί η φαρμακευτική θεραπεία, η παραδοσιακή ιατρική, η αποτοξίνωση και η τήρηση αυστηρής δίαιτας.