Ψωρίαση

Η ψωρίαση (φολιδωτός λειχήνας) είναι μια χρόνια μη μολυσματική αυτοάνοση νόσος του δέρματος άγνωστης προέλευσης. Οι πιο συχνές εκδηλώσεις του είναι το ξεφλούδισμα του δέρματος (συμπεριλαμβανομένου του τριχωτού της κεφαλής) και η παρουσία εξανθημάτων. Η ψωρίαση μπορεί να προκαλέσει παθολογικές αλλαγές σε άλλα όργανα: τα νύχια, η σπονδυλική στήλη, οι αρθρώσεις και τα νεφρά προσβάλλονται συχνότερα.

Η ασθένεια προκαλεί σοβαρή ψυχολογική δυσφορία στον ασθενή. λόγω της παρουσίας ελαττωμάτων στην εμφάνιση, καθίσταται δύσκολο για το άτομο να προσαρμοστεί στην ομάδα και να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους. Οι σοβαρές μορφές ψωρίασης μπορεί να οδηγήσουν σε αναπηρία. Είναι αδύνατο να θεραπευθεί πλήρως η παθολογία. Ωστόσο, η σωστή θεραπεία σας επιτρέπει να επιτύχετε σταθερή ύφεση και να αποκαταστήσετε την προηγούμενη ποιότητα ζωής σας.

Τι είναι η ψωρίαση

Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι η παρουσία ψωριασικών πλακών - λεπιών ροζ κηλίδων διαφορετικών μεγεθών, οι οποίες συνοδεύονται από κνησμό. Τις περισσότερες φορές εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής (μπορούν επίσης να υπάρχουν κατά μήκος της γραμμής των μαλλιών, πίσω από τα αυτιά), στους αγκώνες, στα γόνατα και μπορεί επίσης να εμφανιστούν στα γεννητικά όργανα, στους γλουτούς, στο κάτω μέρος της πλάτης και σε άλλα μέρη του σώματος. Μερικές φορές οι πλάκες εμφανίζονται σε παλιές ουλές. Το ροζ χρώμα του εξανθήματος οφείλεται στο γεγονός ότι τα αγγεία στις πληγείσες περιοχές διαστέλλονται.

Η ψωρίαση αναπτύσσεται λόγω δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε κάθε στρώμα της επιδερμίδας (υπάρχουν 5 συνολικά - βασικές, ακανθώδεις, κοκκώδεις, γυαλιστερές και κεράτινες) υπάρχουν κερατινοκύτταρα (περίπου το 90% αυτών σε ολόκληρη την επιδερμίδα). Ανάλογα με το σε ποιο στρώμα βρίσκονται, τα κερατινοκύτταρα εκτελούν διαφορετικές λειτουργίες (αναγέννηση, σύνθεση κερατίνης ή άλλων πρωτεϊνών, πρόληψη της αφυδάτωσης του δέρματος, προστασία των κατώτερων στοιβάδων του δέρματος).

Τα κερατινοκύτταρα ανανεώνονται συνεχώς. Η σύνθεσή τους γίνεται στο βασικό στρώμα. Στη συνέχεια κινούνται ψηλότερα, όπου κάθε φορά εκτελούν μια νέα λειτουργία. Έχοντας φτάσει στην κεράτινη στιβάδα, χάνουν τον πυρήνα τους και μετατρέπονται σε κερατοκύτταρα (ιδιόρρυθμους σάκους που περιέχουν κερατίνη). Τώρα η λειτουργία τους είναι φραγμός. Έχοντας ξεπεράσει τη ζωή τους, τα κερατοκύτταρα απολεπίζονται από την επιφάνεια του δέρματος. Τα κερατινοκύτταρα ζουν για περίπου 2-4 εβδομάδες, στη συνέχεια αντικαθίστανται από νέα.

Με την ψωρίαση, υπό την επίδραση μιας δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος, τα κερατινοκύτταρα αρχίζουν να διαιρούνται πολύ πιο γρήγορα και η διάρκεια ζωής τους μειώνεται. Εμφανίζεται ξεφλούδισμα, που συνοδεύεται από φλεγμονή της επιδερμίδας και του χορίου.

Η ψωρίαση μπορεί να αναπτυχθεί σε άτομο οποιασδήποτε ηλικίας (συνολικά, περίπου το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από αυτήν). Ωστόσο, η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα κάτω των 20 ετών και άνω των 55 ετών. Τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα υποφέρουν από ψωρίαση αρκετά συχνά. μεταξύ των εκπροσώπων της φυλής των Negroid, η παθολογία εντοπίζεται πολύ λιγότερο συχνά.

Αιτίες ψωρίασης

Τα ακριβή αίτια της ψωρίασης δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Ωστόσο, οι πιο κοινές είναι 2 θεωρίες για την προέλευση αυτής της ασθένειας:

1. Κληρονομική νόσος – η τάση για ανάπτυξη ψωρίασης πιστεύεται ότι μεταδίδεται γενετικά.
2. Συνέπεια διαταραχών ανοσίας που προκαλούνται από λοιμώξεις, κακό τρόπο ζωής, κλιματικές συνθήκες και κακές συνήθειες.

Αναφορά! Στο 40% των ασθενών που πάσχουν από αυτή την παθολογία, οι συγγενείς έπασχαν και από ψωρίαση. Επίσης, οι στενοί συγγενείς ασθενών εμφάνιζαν συχνά μια λανθάνουσα μορφή ψωρίασης, που εκδηλώνεται με αλλαγές στη δομή των τριχοειδών αγγείων.

Τις περισσότερες φορές, η «ώθηση» για να ξεκινήσει η ανάπτυξη της ψωρίασης είναι η συναισθηματική υπερφόρτωση (στο 50% των περιπτώσεων), οι εστιακές λοιμώξεις, οι μεταβολικές διαταραχές, ο σακχαρώδης διαβήτης, η ηπατική νόσος και η χρήση ορισμένων φαρμάκων (συχνότερα γλυκοκορτικοστεροειδών, β-αναστολείς, άλατα λιθίου).

Υπάρχουν άλλοι παράγοντες που «πυροδοτούν» την ασθένεια ή προκαλούν την έξαρσή της:

• Τραυματισμοί, κατάγματα.
• Κρυοπάγημα.
• Ηλιακό έγκαυμα.
• Κάπνισμα καπνού.
• Κατάχρηση αλκοόλ.
• Ευσαρκία.
• Βλάβη στο δέρμα από χημικές ουσίες.
• Τροφικές αλλεργίες.
• Παρασιτικές προσβολές.
• Εγκυμοσύνη και τοκετός.
• Άλλες δερματικές παθήσεις - έκζεμα, δερματίτιδα.

Αναφορά! Είναι απολύτως γνωστό ότι η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική. Η ανάπτυξη παθολογίας σε άτομα των οποίων οι στενοί συγγενείς πάσχουν από αυτή την ασθένεια εξηγείται από τη γενετική προδιάθεση. Η ψωρίαση δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο.

Τύποι και στάδια της ψωρίασης

Υπάρχουν πολλές μορφές ψωρίασης, αλλά μερικές είναι οι πιο κοινές:

1. Συχνή ψωρίαση αναπτύσσεται πιο συχνά. Χαρακτηρίζεται από την παρουσία κνησμωδών πλακών με φολιδωτή επιφάνεια στο δέρμα. Επίσης, με αυτή τη μορφή παρατηρείται συχνά αποχρωματισμός των νυχιών και εμφάνιση μικρών λευκών κηλίδων σε αυτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις (σε προχωρημένα στάδια), τα νύχια απομακρύνονται από το κρεβάτι του νυχιού.
2. Εντερική ψωρίαση εκδηλώνεται ως μικρό εξάνθημα, που εντοπίζεται κυρίως στο στήθος και την πλάτη. Το εξάνθημα συνοδεύεται από κνησμό σε περιοχές όπου έχει προσβληθεί το δέρμα. Συνήθως τα συμπτώματα της νόσου εξαφανίζονται μετά από 4-6 μήνες και δεν εμφανίζονται πλέον. Ωστόσο, ο ασθενής μπορεί στη συνέχεια να αναπτύξει άλλη μορφή ψωρίασης. Αυτό συμβαίνει περίπου τις μισές φορές. Η εντερική ψωρίαση εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και εφήβους. Συχνά αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα μόλυνσης, πιο συχνά μετά από βακτηριακή λοίμωξη του λαιμού.
3. Αναστρέψιμη ψωρίαση ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία, μερικές φορές είναι δυνατό να επιτευχθεί σταθερή ύφεση χωρίς υποτροπές. Κόκκινες πλάκες που κλαίνε εμφανίζονται μόνο σε ορισμένα σημεία του σώματος, στις πτυχές, και δεν εξαπλώνονται περαιτέρω. Συνήθως, τα εξανθήματα εμφανίζονται στη βουβωνική χώρα ή κάτω από τους μαστικούς αδένες, επίσης στις μασχάλες. Η αναστρέψιμη ψωρίαση αναπτύσσεται συχνότερα σε ηλικιωμένους ασθενείς.
4. Φλυκταινώδης ψωρίαση είναι μια σοβαρή και επικίνδυνη μορφή. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσεται γρήγορα και ξαφνικά. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση φυσαλίδων με πυώδες περιεχόμενο στα πέλματα και τις παλάμες, στη συνέχεια το προσβεβλημένο δέρμα πυκνώνει και αρχίζει να αποκολλάται ενεργά. Αργότερα, το εξάνθημα εξαπλώνεται σε μεγάλες περιοχές. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, το δέρμα ολόκληρου του σώματος μπορεί να επηρεαστεί. Η φλυκταινώδης ψωρίαση μπορεί να απειλήσει τη ζωή του ασθενούς. Προσβάλλει κυρίως ενήλικες.

Η ψωρίαση αναπτύσσεται σε 3 στάδια:

1. Προοδευτική.
2. Ακίνητος.
3. Οπισθοδρομικός.

Προοδευτικό στάδιο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση πολλαπλών οζωδών εξανθημάτων και την εξάπλωσή τους σε νέες περιοχές του σώματος. Οι πλάκες σταδιακά αυξάνονται σε μέγεθος.

Σε στατικό στάδιο η εμφάνιση εξανθημάτων σταματά. Οι υπάρχουσες πλάκες σταματούν να αυξάνονται σε μέγεθος, αλλά το ενεργό ξεφλούδισμα αρχίζει σε ολόκληρη την πληγείσα επιφάνεια.

Σε οπισθοδρόμηση οι πλάκες γίνονται πιο πυκνές, τα στοιχεία τους διαλύονται, το ξεφλούδισμα μειώνεται. Στη συνέχεια, στο σημείο του εξανθήματος, παραμένουν κηλίδες χωρίς χρωστική ουσία.

Αναφορά! Η ψωρίαση μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ανάλογα με την εποχικότητα: υπάρχουν καλοκαιρινές και χειμερινές μορφές, ανάλογα με την εξέλιξη των παροξύνσεων. Τις περισσότερες φορές, οι υποτροπές εξακολουθούν να συμβαίνουν συχνότερα την περίοδο του φθινοπώρου-χειμώνα παρά την περίοδο της άνοιξης-καλοκαιριού.

Συμπτώματα ψωρίασης

Τα συμπτώματα της ψωρίασης είναι:

• Ροζ εξανθήματα ή λευκά μπαλώματα καλυμμένα με λέπια.
• Κνησμός στις πληγείσες περιοχές.
• Αγγειακές αλλαγές.
• Σημάδια φλεγμονής στους προσβεβλημένους ιστούς.
• Επιδείνωση της εμφάνισης και της κατάστασης των νυχιών.

Αναφορά! Περίπου 1 στους 10 ασθενείς αναπτύσσει αρθρίτιδα ως αποτέλεσμα ψωρίασης. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να ξεκινήσει η θεραπεία όσο το δυνατόν νωρίτερα για να αποφευχθεί η ανάπτυξη επιπλοκών.

Διαγνωστικά

Η ψωρίαση έχει πολύ χαρακτηριστική κλινική εικόνα, επομένως η διάγνωση συνήθως δεν είναι δύσκολη. Εάν ξύσετε τις βλατίδες (πλάκες), τότε παρατηρούνται 3 κύρια φαινόμενα:

1. Λεκέ από στεαρίνη - με ελαφρύ ξύσιμο, το ξεφλούδισμα εντείνεται και το εξάνθημα γίνεται παρόμοιο με μια θρυμματισμένη σταγόνα στεαρίνης.
2. Τερματικό φιλμ - εάν αφαιρέσετε τα λέπια από την επιφάνεια της πλάκας, έχει μια γυαλιστερή, υγρή επιφάνεια.
3. Αιματηρή δροσιά - εάν χαράξετε την τερματική μεμβράνη, εμφανίζονται με ακρίβεια σταγονίδια αίματος πάνω της.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα κομμάτι νεκρού δέρματος λαμβάνεται για ανάλυση για διαφορική διάγνωση.

Θεραπεία της ψωρίασης

Ο κύριος στόχος των ιατρικών μέτρων δεν είναι η θεραπεία του ασθενούς (καθώς αυτό είναι αδύνατο), αλλά η επίτευξη σταθερής ύφεσης. Πραγματοποιείται ολοκληρωμένη θεραπεία, το σχέδιο της οποίας αναπτύσσεται σύμφωνα με την πορεία της νόσου σε ένα συγκεκριμένο άτομο. Περιλαμβάνει:

• Τοπική φαρμακευτική θεραπεία - αλοιφές, κρέμες, σαμπουάν, αερολύματα, λοσιόν.
• Γενική φαρμακευτική θεραπεία - ενέσεις αντιισταμινικών, ηρεμιστικών, βιταμινών, θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά, κυτταροστατικά, ρετινοειδή, κορτικοστεροειδή ορμόνες.
• Θεραπεία συντήρησης - στον ασθενή συνταγογραφείται υπεριώδης ακτινοβολία μαζί με λήψη δερματοτροπικού παράγοντα.
• Η χρήση μεθόδων αποτοξίνωσης - ο διορισμός ανοσοτροποποιητών, διαδικασίες που καθαρίζουν το αίμα.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις, λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.

Εάν διαγνωστούν συνοδά νοσήματα, αντιμετωπίζονται επίσης.

Τρόπος ζωής με ψωρίαση

Ο ασθενής πρέπει να λάβει υπόψη του ότι η θεραπεία της νόσου θα διαρκέσει σε όλη του τη ζωή. Από πολλές απόψεις, η διάρκεια της ύφεσης εξαρτάται από αυτό. Είναι σημαντικό να εγκαταλείψετε τις κακές συνήθειες (κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ). Είναι επίσης απαραίτητο να ακολουθήσετε μια δίαιτα. Αποκλείστε από τη διατροφή τα εσπεριδοειδή, το πλήρες γάλα, τη σοκολάτα, το μέλι, τα αυγά, τα τρόφιμα που περιέχουν κόκκινη χρωστική ουσία (φράουλες, καρπούζια) και άλλα τρόφιμα που μπορούν να προκαλέσουν την ανάπτυξη αλλεργικών αντιδράσεων. Καλό είναι επίσης να αποφεύγετε τα πικάντικα, λιπαρά, τηγανητά, καπνιστά, πλούσιους ζωμούς κρέατος και ψαριού. Εξαιρούνται τα καρυκεύματα: κέτσαπ, μαγιονέζα, μουστάρδα κ.λπ. Θα πρέπει να περιορίσετε την πρόσληψη ζάχαρης και αλατιού. Πρέπει να δώσετε προσοχή σε προϊόντα που περιέχουν φυτικές ίνες, ωμέγα οξέα, βιταμίνες A, E, C, ομάδα Β, καθώς και ψευδάργυρο και ασβέστιο.

Τα ακόλουθα απλά μέτρα θα βοηθήσουν στην ανακούφιση της κατάστασης:

• Άρνηση παραμονής στο νερό για μεγάλο χρονικό διάστημα - θα πρέπει να κολυμπήσετε και να κάνετε μπάνιο λιγότερο συχνά, συνιστάται να κάνετε ένα σύντομο ντους.
• Τα σκληρά πανάκια πρέπει να αντικατασταθούν με ένα μαλακό σφουγγάρι ή βαμβακερό ύφασμα και το κανονικό σαπούνι με ένα προϊόν ουδέτερου pH.
• Μετά το ντους, δεν πρέπει να σκουπίζετε, αλλά χτυπάτε το δέρμα σας με μια πετσέτα - αυτό θα αποφύγει την καταστροφή των πλακών και την αύξηση του κνησμού.
• Μετά τις διαδικασίες νερού, το δέρμα πρέπει να ενυδατωθεί με κρέμα.
• Είναι απαραίτητο να προτιμάτε τα ευρύχωρα, ελαφριά ρούχα από μαλακά φυσικά υφάσματα, καθώς η πίεση των ειδών ένδυσης στο δέρμα μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη νέων εξανθημάτων.
• Ο κνησμός συχνά αναγκάζει τον ασθενή να γρατσουνιστεί, κάτι που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό στο δέρμα - για να αποφύγετε νέες βλάβες, είναι καλύτερο να κόψετε τα νύχια σας κοντά.
• Το στέγνωμα του δέρματος θα πρέπει να αποφεύγεται, επομένως η αποφυγή του κλιματισμού θα είναι ευεργετική, όπως και η υγρασία του εσωτερικού αέρα.
• Αν και η ηλιοθεραπεία μπορεί να είναι ευεργετική για την ψωρίαση, η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να επιδεινώσει την ασθένεια - θα πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας σχετικά με το σχήμα έκθεσης στον ήλιο.
• Θα πρέπει να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος ερεθισμού του δέρματος.
• Κοψίματα και πληγές μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση νέων εξανθημάτων, επομένως πρέπει να προστατευτείτε από αυτά.
• Το άγχος είναι ένα κοινό έναυσμα για την έξαρση της νόσου, επομένως είναι απαραίτητο να αποφεύγονται τραυματικές καταστάσεις όποτε είναι δυνατόν.
• Είναι απαραίτητο να αποφευχθεί η σωματική αδράνεια (αδράνεια) - η μέτρια σωματική δραστηριότητα θα ωφελήσει την κατάσταση ολόκληρου του οργανισμού.

Εάν αισθάνεστε χειρότερα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό για να αποτρέψετε την εξέλιξη της νόσου σε πιο σοβαρό στάδιο ή την εμφάνιση επιπλοκών.